Emocje

JAK POMÓC DZIECKU WYRAŻAĆ EMOCJE?

Do radzenia sobie z emocjami dzieci potrzebują dwóch rzeczy. Pierwsza z nich to czas, ponieważ ich układ nerwowy jest jeszcze niedojrzały. Jest to warunek czysto biologiczny, którego nie da się przyśpieszyć żadnymi trikami. Drugi to wsparcie otoczenia i otrzymanie narzędzi do regulacji.

Jak wspierać dziecko przeżywające trudne emocje?

  1. Akceptacja tego, co ono przeżywa, czyli powstrzymanie się od krytyki, ośmieszania, deprecjonowania czy oceny w stylu „to nieładnie tak się złościć”. Akceptacja oznacza też powstrzymanie się od działań i przyjęcie na siebie emocji dziecka. Taki dorosły mógłby sobie pomyśleć – „widzę, że jesteś chłopcem, któremu jest teraz bardzo trudno, a ja jestem dorosłym, który to dla Ciebie wytrzyma”.
  2. Okazanie dziecku empatii, czyli próba zrozumienia tego, co czuje dziecko. Rodzic zdecydowanie nie powinien negować uczuć dziecka, np. „i po co te łzy, przecież nie stało się nic wielkiego”.
  3. Nazwanie trudnych emocji – pozwala na ich oswojenie i zmniejszenie napięcia np. “boisz się jutrzejszej klasówki?”
  4. Zapewnienie dziecku bezpieczeństwa w przypadku, kiedy może ono sobie lub komuś innemu zrobić krzywdę, np. poprzez zatrzymanie ręki, która zmierza do wymierzenia ciosu.
  5. Towarzyszące milczenie – jestem przy Tobie.
  6. Wzięcie odpowiedzialności za swoje decyzje, np. za odmowę – „zdecydowałam, że nie kupię Ci tej gry, widzę, że to jest dla Ciebie trudne, rozumiem to”.
  7. Szanowanie emocji dziecka – czyli pozwolenie mu na przeżywanie emocji, co daje mu świadomość samego siebie.

Zdania, które pomagają wspierać dziecko:

  • Widzę, że jesteś rozzłoszczony.
  • Słyszę, że trudno jest Ci się z tym pogodzić.
  • Słyszę, jak to jest dla Ciebie ważne.
  • Rozumiem, że miałeś wielką ochotę na…
  • Chodzi o to, że tak bardzo chciałeś to mieć, rozumiem.
  • Słyszę, że się nie zgadzasz.

Warto jednak pamiętać, że powiedzenie któregokolwiek z proponowanych zdań nie sprawi, że dziecko się uspokoi, rozluźni, uśmiechnie i powie „dzięki mamo, już mi lepiej”.

Dajmy dziecku czas i bądźmy przy nim – to najważniejsze!!!

Psycholog mgr Beata Nasiadka